Zeilersweblog

In Nederland is het al een poosje stil rond Laura Dekker. We hebben nu weer wat anders om ons druk over te maken, maar in Zuid-Afrika houdt de jonge zeilster de gemoederen flink bezig. Zeker nadat ze een paar dage geleden met windsnelheden van rond de vijftig knopen Kaapstad binnenliep. De nationale pers pakte flink uit om het meisje onder de aandacht van lezers, kijkers en luisteraars te brengen. Ze is er nu al wereldberoemd. En in Nederland? Lees verder…

Gistermiddag zijn pakweg 250 jachten vanaf de Canarische Eilanden in westelijke richting vertrokken om over een week of drie aan te komen op St. Lucia. Bij de start was het dringen, maar na een paar uur sloeg de eenzaamheid al toe, zo bleek uit een bericht van de Anna Sophia dat ik vanmorgen ontving.
Lees verder…

Watersportbeurzen hebben nog niets aan glans verloren. Dat is de stellige overtuiging van Götz-Ulf Jungmichel, projectmanager van Boot Düsseldorf. Hij was in Nederland en sprak in Rotterdam de verzamelde pers toe. “We hebben iets meer boekingen dan vorig jaar en we verwachten 1600 exposanten”, liet hij weten. Lees verder…

Eigenlijk is het elk jaar hetzelfde, maar het blijft een evenement dat ik niet over kan slaan: de Beurs Klassieke Schepen in Enkhuizen. Ik kan er eindeloos van genieten om de geur op te snuiven van de diesel, de teer en de palingrokerij. Om te kijken naar de mannen met baarden, wollen mutsen en een ringetje in hun oor. En om die verzameling maritiem erfgoed te bewonderen.
Lees verder…

Op het moment dat ik dit schrijf, hangt mijn boot in de takels om de komende zes maanden op de wal door te brengen. Lang heb ik getwijfeld. De Nederlandse winters stellen in de regel toch niet zoveel voor en met alle moderne voorzieningen plus goede kledij kun je ook in december nog een heerlijke tocht maken.

Zodra ik echter plannen in die richting openbaar maakte, werd ik bedolven onder goed bedoelde adviezen die mijn gemoedsrust niet ten goede kwamen. De meest vreselijke scenario’s passeerden de revue. Ik zal ze hier niet herhalen, maar van het met veel verve geschetste beeld van een mast die nog slechts een paar meter boven het ijsoppervlak uitstak, krijg ik nog steeds nachtmerries.

Uiteraard heb ik alle welgemeende adviezen ter harte genomen en zo meerde ik mijn onttakelde boot dus tijdens een zonovergoten weekend af bij de kraan.

Dat viel mij zwaar. Onderweg zag ik namelijk overal vrolijk zeilende boten waarvan de opvarenden mij wat meewarig leken aan te kijken. Alsof ze medelijden hadden met die zielepoot die nu al moest stoppen met varen. Opvallend waren ook de digitale reacties die ik op mijn besluit kreeg. U kunt ze nog terugvinden op Twitter (@zeilers-weblog). Uiteenlopend van ‘nu al uit het water?’ tot ‘een beetje zeiler zeilt het hele jaar door’.

Ik begon te twijfelen en moest denken aan die keer dat mijn boot net voor de eerste zware najaarsstorm werd opgebokt. Door het windgeweld kwam de bok steeds een paar centimeter van de grond. Stelt u zich eens voor wat mast, verstaging en romp toen te verduren hebben gehad. Dat zou in het water een stuk minder zijn geweest. Daarna viel de eerste strenge koudeperiode in en kon de motor nog net worden gered van de vriesdood. Vervolgens kregen we een van de zachtste winters ooit. Ik heb me lopen verbijten toen ik de verhalen hoorde van medezeilers die hun kerstvakantie op de Wadden hadden doorgebracht.

Tegelijk komen de herinneringen boven aan die keer dat ik heldhaftig besloot de boot in het water te laten overwinteren. Geen nacht heb ik meer rustig geslapen toen de winter kort daarna in alle hevigheid inviel. En geen meter gezeild.

Zeilt u de komende maanden lekker door? Of kiest u juist voor stalling op de kant? Laat het ons weten.