Gepost door Cees van Dijk op 24 augustus 2009 in de categorie: 
Laura aan boord van haar Guppy.
Hebt u het interview met Laura Dekker gezien? Ik was onder de indruk van haar verschijning. Kalm en beheerst stond zij de interviewer te woord en zij straalde een ongekend zelfvertrouwen uit. Maar goed, dat was mijn bevinding.Vanmiddag dient er zowaar een rechtzaak. Als ik alle berichten in de media goed heb gevolgd, gaat de Raad voor de Kinderbescherming aan de rechter vragen de ouders van Laura uit de ouderlijke macht te zetten of die in ieder geval te beperken. Op die manier zou voorkomen kunnen worden dat Laura de trossen los gooit en zee kiest voor haar wereldreis.
Natuurlijk blijven we het nieuws op de voet volgen. Ik ben in ieder geval heel benieuwd wat er uit gaat komen. Laten we wel zijn. Laura heeft een plan, dat heeft ze bekend gemaakt, de media zijn er massaal op gedoken. Maar meer dan een plan is het nog niet. Ik schreef het al eerder. Het is heel bijzonder dat een dertienjarige een wild plan bekend maakt en daarmee zoveel tumult veroorzaakt. Alleen dat vind ik al bijzonder knap.
Gerelateerde berichten:
It is not only crazy, it is also tragic. Obviously Laura’s parents are more interested in the fame and publicity that they will get, than in the safety of their infantile daughter. I don’t know if she has done similar trips as a part of a more experienced crew. But to go around the world for the first time, and to do it alone, is pure madness.
Goeran (yachtsman) – Mariehamn, Aland Islands, Finland
Hallo Laura,
Ik las je verhaal in de krant en daarna op je website. Wat een plan zeg, wat een doorzetter zal jij zijn! Ik bewonder dat wel. Maar het maakt me ook een beetje verdrietig, hoewel ik je helemaal niet ken. Waarom eigenlijk? ik denk omdat je nu al, op je 13e, je jeugd achter je gaat laten. Je stapt de harde volwassen wereld in, zal op momenten vast eenzaam zijn, ook natuurlijk vast veel overwinnen, maar het zal ook hard zijn zeg. Natuurlijk is het byzonder om een record te halen, maar ik hoop wel dat het vooral iets is wat jij heel graag wilt doen, every step of the way. ook als je er dus genoeg van krijgt, en je niet door wilt gaan ofzo. dat het dan nog steeds een ongelooflijke prestatie is dat je eraan begonnen bent, ook als je stopt. ik hoop dat je die ruimte voelt en dit plan je niet ongelukkig zal maken, in the end. Ik wens je heel veel succes, want gaan zal je vast, en hoop dat je ongeschonden veilig thuiskomt bij je familie. Heel veel plezier en sterkte. ook voor je ouders.
Het interview heb ik ook gezien. De lange versie geeft een iets ruimere kijk achter dit zeilmeisje. Laura zit er zichtbaar ontspannen bij. De interviewer valt op omdat hij de vragen kinderlijk stelt. Dat is hem niet kwalijk te nemen; hij werkt voor het jeugdjournaal. Laura komt daardoor wel beter uit de verf.
Toch merk je aan sommige uitspraken wel dat we hier echt met een bakvis van doen hebben. Zij wil graag volwassen gevonden worden en geeft dus stoere antwoorden als ‘Ik ga toch!’ en “Een lekker losbandig leven”. Geen handige opmerkingen als je een beslissing in een voor jou gunstige richting wilt ombuigen.
Of Laura echt gaat zeilen, ik begin het te betwijfelen. Niet dat ik haar het avontuur niet gun. Ik zeg; “Laat varen, we zien wel waar het schip strand” (Erm. Misschien niet de meest briljante uitdrukking…) De algemene opinie heeft het steeds maar over de leerplicht die wordt ontdoken. Laura beweert dat dit niet het geval is. Immers de wereldschool is een erkende instelling. Ik verwacht dat de zorgplicht van de ouders ter sprake komt. Is de boete op het ontduiken van de leerplicht te overzien in het geheel aan kosten van de reis, dan zijn de sancties op het verzaken van de zorgplicht van een andere orde.
In deze zaak zouden de mensen hun burgerlijkheid eens moeten laten varen (om in de juiste terminologie te blijven). Dat de kinderbescherming zich moeit met echt behoeftige en verwaarloosde kinderen. “It’s crazy”, ja. Tragisch, nee. Dat is het maar pas als je een kinderdroom ruineert.
Ik heb juist heel veel bewondering voor haar. dat je op dertienjarige leeftijd zo’n uitdaging aan durft te gaan, dat is toch fantastisch! ze weet precies wat ze wilt, precies wat haar sterke kant is en precies wat ze kan. had ik dat maar geweten toen ik 10 jaar was!
ik bedoel 13.
Laura Dekker heeft na haar absurde reis naar de Antillen bescherming nodig. Haar ouders blijken niet in staat te zijn om hun dochter op te voeden. Als blijkt dat Laura met medeweten va haar ouders naar de Antillen is gereisd met als doel zich te onttrekken aan het toezicht dan rest nog maar een maatregel: De ouders te ontzetten uit de ouderlijke macht zoals dat ook met andere onhandelbare pubers gebeurd. Je geeft al immers helemaal niks om je kind als je die als 13/14 jarige de wereldzeeen en oceanen wilt laten bevaren. Laura zelf is een puber dat mogen we niet vergeten. Pubers hebben vooral behoefte aan duidelijkheid en moeten worden beschermd tegen hun eigen onzinnige en soms gevaarlijke handelingen.
Je bent kennelijk pas goed opgevoed als je je zonder tegenstand en eigen oordeel aan algemene regels houdt.(leven zoals het hoort) Dat is niet mijn definitie van een goede opvoeding. Ieder mens is een autonoom wezen. Dat wil zeggen dat ieder individu kan leven naar eigen inzicht en geweten zolang het niet de belangen van anderen schaadt. Los van het kind-zijn vraagstuk en de werkelijke levensbedreigende risico’s voor Laura gaat het om het recht over haar eigen leven te beslissen. Waarop baseer je het recht over andermans leven te mogen oordelen? Wanneer ik besluit tot een groot risico met de voor mij goede reden om een bepaalde ervaring in mijn leven te hebben dan is dat mijn zaak. Nu komt er iemand die zegt: Het feit dat U zoiets gevaarlijks wilt doen bewijst dat U niet voor zichzelf kunt zorgen. Wij ontnemen U het recht op zelfbeschikking! Op wiens autoriteit baseer je je dan?
Dit principe kun je ook op Laura toepassen. Weliswaar is zij een kind maar haar vader kan als volwassene voor zijn kind beslissen. Het is niet ons recht ons met het privéleven van deze mensen te bemoeien.