Leerplicht nekt Laura
Alle publiciteit rond haar naderende vertrek plaatste de 13-jarige Laura Dekker in het middelpunt van de belangstelling. Ineens werd zij wereldnieuws. En toen schrok een ambtenaar in Wijk bij Duurstede wakker. Nu lijkt haar voorgenomen reis te stranden nog voordat zij de trossen heeft losgegooid.In Zeilen nr. 7 publiccerden wij een bijdrage van Laura Dekker. Zij was solo naar Engeland gevaren en had daar een mooi artikel over geschreven. Kort na de publicatie maakte ze bekend nog wildere plannen te hebben; ze wilde solo de wereld rond en daarmee de jongste worden die ooit een dergelijk avontuur tot een goed einde had gebracht.
Korte tijd later publiceerde het Algemeen Dagblad een artikel over haar plannen. Daarna volgden de andere media. Opvallend was dat in deze publicaties Laura zelf niet aan het woord kwam. Zij was de drukte ontvlucht en zat lekker met haar moeder in de Ardennen. Typisch Laura zoals ik haar heb leren kennen.
Sponsors
Dankzij de bekendheid die Laura met haar project verwerft, heeft zij een aantal sponsors voor haar plannen weten te interesseren. Ze heeft zelfs een grotere boot, een Hurley 800, bemachtigd. Niets lijkt haar vertrek in de weg te staan. Totdat een leerplichtambtenaar in haar woonplaats Wijk bij Duurstede roet in het eten gooit.
Voor zover ik heb kunnen nagaan is het probleem als volgt. Tijdens een wereldreis mag je je kinderen zelf les geven. Ze kunnen immers niet naar een gewone school. De Wereldschool helpt daarbij. Ook Laura kan rekenen op de medewerking van dit instituut dat onder Vertrekkers welbekend is. Punt is echter dat het niet is toegestaan jezelf les te geven als nog onder de leerplicht valt.
En zo is er dus toch een instrument gevonden om Laura van haar plannen af te helpen. Of dat ook gaat lukken, waag ik te betwijfelen. Laura kennende laat zij zich door niets en niemand weerhouden. Wat ik wel jammer vind is dat een ambitieus meisje met een jaloersmakende energie en gedrevenheid het slachtoffer dreigt te worden van een ambtelijke regel die haar weer in het keurslijf van de Nederlandse samenleving dwingt.
Gerelateerde berichten:













Bij gebrek aan krant en TV vernam ik ‘pas’ Maandag Laura’s voorgenomen avontuur. ’s avonds heb ik gelijk via haar site gemaild en en verteld dat ik de onderneming niet zag zitten. Vijf dagen later, na veel lezen en googelen over de reis de route en het meisje moet ik mijn mening herzien.
Gisteren heb ik haar andermaal gemaild en mijn bewondering uitgesproken. Ook mijn excuses gemaakt voor de eerder verzonden mail. De Nederlandse hokjesgeest is er voor de gemiddelde mens. De mens die zelf niet durft en angstvallig houvast zoekt aan de opgelegde regeltjes. Ik hoor daar ook bij, vandaar dat ik eerder ernstig negatief gestemd was. Laura en haar familie passen niet in een hokje. Sommige mensen zijn u eenmaal te groot om daar in te passen. Wij kleine mensen schrikken en beginnen angstig te keffen.
“Recht? Dat is iets kroms wat verbogen is” verzucht Bulle Bas in een van de verhalen van Toonder. Dat blijkt nu zeker te gelden voor het Nederlandse systeem. Geen enkele instantie ziet grond om de reis te verbieden. Alleen een hink stap struikel via de leerplicht zou roet in het eten kunnen gooien. ‘Zou Kunnen’ Want eenmaal op zee, kan niemand meer iets doen…
Laura, volg je hart, en laat je niet beïnvloeden door ons, het klootjesvolk!
Doen,vooral doen. Ik vind dit een hele uitdaging, en erg knap dat iemand het aandurft om een wereldreis te ondernemen.
Ik bewonder de moed van deze jonge vrouw. Kan ik Laura sponseren ?
[Even tussen haakjes. Je kunt Laura sponsoren Bandi. Via haar website (lauradekker.nl, is nu even offline) kun je daar informatie over vinden.]
Oké, nu verder met mijn reactie.
In het licht van Laura’s voorgenomen reis ben ik eens op het net gaan zoeken naar gevaarlijke prestaties die door kinderen geleverd zijn. Vaak ging dat goed. Maar het gaat ook wel eens mis. Missers heb ik niet veel gevonden. Het kan zijn dat het vaker gewoon lukt. Omdat men niet over een nacht ijs gaat. Het kan ook zijn dat de missers een cursiefje worden die niet bewaard blijft in de internet archieven.
Van mijn bevindingen heb ik een lijstje gemaakt, en daar link ik even heen. Het lijstje zelf bevat weer links naar de verschillende krantenartikelen. Deze omweg gebruik ik omdat ik niet weet hoe ik de lijst overzichtelijk in deze blogreactie krijg. Ik zie geen mogelijkheden om de tekst aan te kleden mat html of tags
De link: http://tinypaste.com/66494d6
Door verdere informatiewinning over Laura’s reis moet ik nu mijn menig alweer (deels) herzien. Het beïnvloedt vooralsnog niet mijn voorstel aan Laura haar een klein beetje te helpen.
1. De route leidt op sommige punten naar het domein van Piet Piraat. Hoe deze route beveiligd gaat worden voor Laura zou ik graag eens vernemen.
2. Het lijkt er op dat de ouders niet op een lijn zitten met hun toestemming. Dit is voor mij een reden toch weer een vraagtekentje te plaatsen.
Ed.
Zelf vind ik zeilen eng en zo’n wereldreis gevaarlijk. Maar als zo’n jong persoon erg gedreven is, kan en mag je haar niet tegenhouden. Nederland, wees blij met zo’n meisje.
En als ze gewoon les op afstand krijgt? Via sateliet-telefoon, een videolink?
Ik bewonder de moed van deze jonge vrouw, schrijft Bandi. Euh: 13 jaar – jonge vrouw? Waar hèbben we het over? Is die dan binnen 10 jaar een vrouw van middelbare leeftijd, binnen 20 jaar een ouwe vrouw?
13 jaar, een kind zeg maar.
Ik vind het verschrikkelijk dat de ouders meegaan in haar wens..13 jaar ? Als ze niet terug keert van de reis? Wie z’n verantwoordelijkheid is dat dan? Men kan moeilijk zeggen: “ze wilde zo graag”. Mijn zoon wil zo graag over de nok van het dak lopen, als evenwichts kunstenaar, maar hij mag niet van mij en iedereen in zijn omgeving. Je krijgt een kind en dat is een hele verantwoordelijkheid. Ik hoef u de situaties niet te schetsen. Als ze volwassen is mag ze zelf kiezen. Je laat je kind niet in de steek… Je hoeft geen psycholoog te zijn om hier je vraagtekens bij te plaatsen.
Als de stormen van de ambtenaren geluwd zijn wordt de rest van je reis een eitje Laura… Ik begrijp niet dat kinderen van 7 à 8 jaar oud, voor een honorarium van stokslagen, hun longetjes mogen vergiftigen om onze printplaatjes in elkaar te zetten, terwijl jij niet eens uit vrije wil weg zou mogen. Jouw initiatief maakt me eindelijk weer een beetje trots op mijn samenleving. Complimenten ook voor je ouders, die ondanks dat ze de gevaren kennen blijk geven van een groot vertrouwen in je. Laura, laat de wind niet uit je zeilen nemen, blijf ervoor gaan.
Er zijn 14-jarigen die zich elk weekend klem zuipen, er zijn er die met steek- of schietwapens over straat gaan, er zijn er die de hele dag voor de buis of computer hangen, er zijn er die elke dag spijbelen, er zijn er die winkels bestelen, er zijn er die niet uit hun woorden kunnen komen en er zijn er die niets hebben om voor te leven. Kortom, er zijn genoeg 14-jarigen om ons echt druk over te maken.
Beste Laura,
Wat ben jij een kanjer. Zelf heb ik 3 fantastische kinderen, goed in hun vel en zoals het er nu uit ziet komen zij er wel in deze wereld. Echter het lef dat jij laat zien hebben ze niet. Ik stimuleer wel dat ze de wereld gaan ontdekken, maar blijkbaar hebben ze aan hun eigen omgeving genoeg. Niet iedereen heeft die drang. Jij hebt die drang wel, ik zou zeggen een passie, maar ik denk dat het voor jou gewoon een manier van leven is geworden.
Ed, inderdaad we leven in een land van regeltjes, waar je geen initiatief moet tonen en vooral geen verantwoordelijkheid, alles is vastgelegd in regeltjes en wetten door de (gekozen) maar opgelegde regenten.
Ik ga ervanuit dat Laura het ruime sop kiest en over een aantal maanden (jaren) terug keert in ons land. Ik hoop dat ze nog in Nederland wil komen. Ze zal door de Koningin (of Koning tegen die tijd) worden ontvangen en worden voorgedragen voor een ridderorde. Klootjesvolk, … Laat haar gaan en bemoei je niet met haar, steun Laura.
Laura, geweldig dapper van je, ga en geniet volop.
[...] commented on an article on Zeilersblog [nl]: Bij gebrek aan krant en TV vernam ik ‘pas’ maandag Laura’s voorgenomen avontuur. ’s [...]
[...] reageert op een artikel op Zeilersblog: Bij gebrek aan krant en TV vernam ik ‘pas’ maandag Laura’s voorgenomen avontuur. ’s avonds [...]
Vecht je los van dit bekrompen land, Heb je dit talent benut het. Geniet van het leven en maak er een mooie reis van, elke reis de je gaat maken zal een les voor je zijn en zal je verrijken. Dit neemt niemand je ooit nog af.
Bon voyage
ik vind dit allemaal zeer leuke reacties ware het niet dat het hier gaat om een kind van 13 jaar. ik zou eens graag zien of de mensen die hier reageren hun eigen dochter/zoon zouden laten vertrekken? ik heb de indruk dat velen hun eigen opgekropte frustraties kwijtwillen met het sponsoren van dit idee.
Mijn gevoel zegt dat het niet verantwoord is een kind van 13 jaar jong de wereld over te laten zeilen. Je maakt nog zo’n ontzettend grote ontwikkeling door die je vormt tot volwassen persoon. Echter, dit is mijn gevoel.
Als Laura er zelf voor 100% achter staat dit te willen doen, en haar ouders hierin meegaan, dan moet ze gewoon gaan. Organisaties hebben hun plicht gedaan door te wijzen op hun afkeuring. Mocht Laura iets overkomen dan kan er in ieder geval niet op het falen van deze organisaties gewezen worden. Ik wens Laura toch heel veel succes met deze uitdaging. Ze is er vast klaar voor.
De Lage Landen mogen fier zijn dat Laura Nederlands spreekt, zo komen ze nog eens gunstig in het nieuws. Alhoewel … De vraag is: wat weten al die regelneven over zeilen, laat staan over vrijheid? Spreken zij met kennis van zaken? Gaan zij niet beter eerst bij haar in de leer? Proficiat, meid! Nog niet eens vertrokken en al wereldberoemd.
Grappig dat mensen denken dat je op school meer kunt leren dan op wereldreis. En dat mensen denken dat alle kinderen van 13 precies hetzelfde zijn. Ik denk trouwens dat Laura Mark Twain gelezen heeft: “Twenty years from now you will be more disappointed by the things you didn’t do than by the ones you did do. So throw off the bowlines. Sail away from the safe harbor. Catch the trade winds in your sails. Explore. Dream. Discover.”
Er kan gewoon op afstand les worden gegeven met een webcam. De betreffende PC kan zelfs gewoon in ‘t leslokaal staan terwijl er klassikaal les wordt gegeven. Waarom de moderne middelen niet gebruiken om zo’n fantastische wens in vervulling te doen laten gaan?
In de toekomst zal lesgeven op afstand steeds gewoner worden. Sommige mensen vinden dat natuurlijk raar – die zijn opgegroeid zonder computers.
Verder houdt je op zo’n lange reis veel meer tijd om te leren dan in de gemiddelde klas met altijd weer vervelende kinderen in de klas die continue de orde verstoren. Als ik zie wat ‘t rendement in de klas is: nou, bitter weinig… En ik zie ‘t proces dagelijks in gang.
Ik vind: als ‘t leerproces voldoende gaat (net als bij andere kinderen van dezelfde leeftijd), dat die leerplichtambtenaren eigenlijk helemaal geen bezwaar zouden moeten kunnen hebben. Ik heb begrepen dat elke dag ongeoorloofd afwezigheid van school 50 euro kost. Oftewel zo’n 10.000 euro per jaar. Nou, ik wil alvast wel een dagje sponsoren! Nu nog 399 anderen…
ik vind het heel erg dapper van laura.. Nederland en leerplichtambtenaren letten alleen op laura? zoals ronald zei: “Er zijn 14-jarigen die zich elk weekend klem zuipen, er zijn er die met steek- of schietwapens over straat gaan, er zijn er die de hele dag voor de buis of computer hangen, er zijn er die elke dag spijbelen, er zijn er die winkels bestelen, er zijn er die niet uit hun woorden kunnen komen en er zijn er die niets hebben om voor te leven. Kortom, er zijn genoeg 14-jarigen om ons echt druk over te maken.” ik vind dat laura de gang mag gaan, der wens moeten vervullen en nii op nederland moet letten, ik vind het echt een schandalig dat nederland zo moeilijk doet, Nederland moet heel erg blij zijn met z’n meisje.. tenminste dat is miijn mening….Groetjes
Betutteling in ultima forma. En dat is nog niet het ergste. Nederland raakt echt steeds sterker in de tang van het controle-freaksisme. 1001 regeltjes komen er dagelijks bij en helaas lopen er hele BJZ-volksstammen aan maatschappelijke werkers en zogenaamde psychotherapeuten, die zowel op basis van angst als evenzo op basis van pure incompetentie door de raad van de Kinderbscherming een carte blanche krijgen om zelfs gezonde kinderen compleet naar de kloten te helpen. En dan wil ik het nog niet eens over rechters, justitie-officieren en advocaten hebben.
Bah, Nederland wordt echt een eng land. Verbeten een strijd aangaan op een vlak als deze. En belangrijkere zaken worden daarentegen te vaak gebagatelliseerd.
Dat is onze cultuur. Nederland op z’n smalst.