Bijna tien dagen hebben we er op gewacht, maar nu zijn we eindelijk onder zeil. Kort na ons vertrek uit Portimão stond er nog geen wind; nu blazen we met een gemiddelde van bijna acht knopen in de richting van Culatra in het zuiden van Portugal.
In het fraaie ankergebied ten zuiden van Faro willen we de komende nacht ‘de spijker er onder gooien’. Daarna gaan we door naar een bestemming in Spanje.
Met ruime wind en een aantrekkende bries klokken we af en toe negen knopen. Bij Cabo Santa Maria overwegen we door te varen naar Ayamonte, maar dat zou betekenen dat we pal voor de wind moeten gaan en met deze zeegang lijkt ons dat geen pretje.
Bij de ingang naar het waddengebied wordt het nog even heftig. De zuidwestelijke wind stuwt de golven hoog op en het uitgaande tij draagt stevig bij aan de onstuimigheid. Wild slingerend, stampend en schommelend varen we naar binnen. Na een paar honderd meter wordt het water vlak en rollen we de zeilen op. Langzaam scharrelen we dieper de lagune in.
Dit gebied doet sterk denken aan Waddenzee en biedt uitstekende, beschutte ankerplaatsen. Dat wil zeggen meestal. Hoe het ook anders kan, ontdekken we de volgende dag. In de loop van de nacht trekt de wind aan en registreren we regelmatig meer dan twintig knopen. Het ziet er niet naar uit dat de wind snel gaat liggen.
Gerelateerde berichten:













Recente reacties